Gdzie chodzicie na konsultacje psychologiczne? Muszę wysłać syna, bo zawalił praktycznie wszystko w szkole, w ogóle z domu nie chce wychodzić. Prawdopodobnie depresja, ale ktoś musi zdiagnozować. Jestem zielony w temacie, totalnie zaniepokojony, a syn niknie w oczach. Chciałbym się skonsultować z dobrym specjalistą w Warszawie. Proszę o namiary.

W sumie dla samych testów psychologicznych, ćwiczeń i rozmowy warto się przejść. Czasami rozmawiam z psychologiem, kiedy mam dużego doła i wychodzę od razu na prostą. Trzeba po prostu poszukać kogoś godnego zaufania.

Mnie psycholog otworzył bardziej na bliskich i z introwertyczki zamkniętej w sobie stałam się towarzyska i o dziwo bardzo pewna siebie w otoczeniu obcych ludzi. Przy dobrym psychologu zmienia się praktycznie wszystko.

Przeżyłam napad, w którym obcy facet mnie obronił przed napastnikiem. Sprawa się rozeszła po kościach, ale potrzebowałam pomocy psychologa, bo przez ponad dwa lata w ogóle z domu nie wychodziłam. Panicznie się bałam. Rodzice mnie zapisali do gabinetu Afekt, do pana Dominika Dragana. Przegadałam wszystko krok po kroku. Przeszłam praktycznie terapię na zespół stresu pourazowego i jakoś teraz układam się na nowo. Otaczam się obecnie super ludźmi, lepiej kontroluję otoczenie i większą uwagę przykładam do relaksu. Warto, bo z załamania wróciłam do normy. Często wystarczy szczera rozmowa z kimś, kto faktycznie słucha i ma wiedzę o podobnych przypadkach.

Chodzę do psychologa, ale nikomu się nie chwalę. Niestety podobnych problemów społeczeństwo nie akceptuje.

Ćwiczenia u psychologa mogą cię zaskoczyć pozytywnie. Chyba najbardziej niedoceniany zawód w Polsce.

Idź do psychologa, kiedy potrzebujesz ostatniego pchnięcia do zmian. Większość ludzi ma ten problem, że boi się tak naprawdę odniesienia sukcesu.

Psycholog zada ci pewnie sporo ciekawych ćwiczeń, które po pewnym czasie ułatwią dotarcie do ciebie, do podświadomości. Wtedy dopiero można mówić o trwałej zmianie nawyków. Grunt, żeby znaleźć pasjonata zawodu, a nie ignoranta, który obsługuje tysiące pacjentów i nikogo nie pamięta.

Nie zdziw się, jeżeli psycholog zacznie przy tobie coś notować :) Trochę się tym stresowałam, ale później rozmowa szła już znacznie lepiej. Otworzyłam się całkowicie mniej więcej na ósmej sesji.

Musisz się przed psychologiem całkowicie otworzyć. Wtedy dopiero terapia ma sens moim zdaniem. Raczej polecam prywatne gabinety, gdzie masz totalną anonimowość. Lepiej też nie chwalić się terapią, bo różnie ludzie odbierają, szczególnie pracodawcy :P Jak dobrze pójdzie z terapią indywidualną to możesz później zapisać się do grupy wsparcia.